Γλύκα μου! Δεν τολμώ να πιστέψω ότι δεν με βαρέθηκες… ναι, το βρήκες, ήδη άρχισα να «ονειροπολώ με τα μάτια ανοιχτά»… έρχεται και ξανάρχεται η εικόνα σου - το φεγγάρι στα νερά, τα χείλη σου στ’ αυτί μου, η μυρωδιά σου δίπλα μου και γω κουρνιασμένη στη ζεστή σου αγκαλιά- τι απίστευτη τύχη να βρεθούμε μαζί στο ολοκόκκινο φεγγάρι, έστω για τόσο λίγο!
Και τη λέξη «πρόβα», κι αυτή την πέτυχες…
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου