καλό καλοκαίρι

ματάκια μου καθρέφτες

καλό καλοκαίρι

"Να σ' αγαπάει η ζωή" γλυκέ μου...

φλυαρία

ω ναι, ξέρω πως ΕΓΩ τα βλέπω έτσι κι είμαι περήφανη γι αυτό
νιώθω τυχερή που η αγάπη μπορεί και γεμίζει τα όνειρά μου

που μπορεί κάποιος ν' αγγίζει όλες (σχεδόν!!) τις πλευρές του πρίσματος...

γεύση

τα χείλη σου έχουν τη γλύκα και την πίκρα του κρασιού

πλευρά αγάπης

Να νιώθεις κι εσύ αυτή την λαχτάρα κι αυτή την πληρότητα; Όσο και να με διαβεβαιώνεις, μου φαίνεται τόσο μα τόσο απίστευτο, μαγικό… νιώθω ότι ζω ένα θαύμα, γι ‘ αυτό αγόρι μου σε ρώταγα βλακείες σήμερα λίγο πριν φύγουμε…

επιθυμία σου

μμμ...

η μυρωδιά σου ανακατεμένη με την αρμύρα της θάλασσας…
το τραγανό σου δέρμα ιδρωμένο, πυρωμένο από τον ήλιο…

Ω ΘΕΙΑ ΤΥΧΗ, που μ’ αξίωσες να ζω τέτοια φαντασία…!

τραγούδι-ταξίδι

δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν, νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

...το πιο μακρύ ταξίδι μου είσαι εσύ
η νύχτα εσύ, το όνειρο της μέρας …

δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα, σ’ αισθήματα υγρά
τον μυστικό τον κόσμο ν’ ανασάνει

τα φτερά του έρωτα

Κάτι συνέβη...
Ακόμα συμβαίνει.

Με δένει…

Ήταν αλήθεια τη νύχτα
και είναι αλήθεια τη μέρα.

Ποιος ήταν ποιος;

Εγώ ήμουν μέσα της
κι εκείνη γύρω μου.

Ποιος το ισχυρίζεται ότι ήταν
ποτέ μαζί με κάποιον άλλον;
Εγώ είμαι μαζί.

Δεν συνελήφθη θνητό παιδί
αλλά μια αθάνατη εικόνα.

Έμαθα την κατάπληξη εκείνη τη νύχτα.

Ήρθε να με πάει σπίτι
και βρήκα το σπίτι μου.

Συνέβη μια φορά.
Μόνο μια, και γι’ αυτό, για πάντα.

Η εικόνα που φτιάξαμε θα’ ναι
μαζί μου όταν πεθάνω.

Θα έχω ζήσει μέσα της.

Πρώτα ο θαυμασμός για μας τους δυο
ο θαυμασμός για τον άντρα και τη γυναίκα μ’ έκανε άνθρωπο.

Ξέρω τώρα αυτό που κανένας άγγελος δεν ξέρει.

ανάποδα

Δεν ένιωσες την ανάσα μου; Δεν άκουσες τον ψίθυρό μου; Μακριά σου το χρόνο, γλυκιά μου, μετρώ ανάποδα...

απουσία

και ηλεκτρονική

στέρηση 2

τόσες εικόνες γεμάτες απ’ την παρουσία σου
κι όμως μου λείπει το άγγιγμά σου, η μυρωδιά σου
εσύ
το ποτό μου, η μέθη μου, το ναρκωτικό μου…
εσύ

ξανά

Σε ψάχνω ξανά και ξανά. Στέρηση ...

πώς

πώς θέλω να σε θυμάμαι αυτό το καλοκαίρι;
πώς θέλω να με θυμάσαι;

φυγή

φεύγεις γιατί φεύγει ο χρόνος
φεύγω γιατί αλλάζουμε
φεύγεις γιατί είσαι φευγάτος (!)
φεύγω γιατί αγάπώ το ταξίδι
φεύγεις γιατί ο ηλεκτρισμός είναι ρεύμα

και η αγάπη μας δεν είναι άλλη
μοναχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή

πρώτη φορά

(Λες και) ζω για πρώτη φορά τον έρωτα. Θλίψη όταν είσαι μακριά μου, στέρηση. Χαρά να σε βλέπω. Να μ' αγαπάς γλυκιά μου ... Μοναδικές στιγμές μαζί σου με σφραγίζουν.

κάρβουνα

το βλέμμα σου το σκοτεινό
κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει

πάλι βροχή

Πάλι η βροχή μουσκεύει τις στιγμές μας με μια υπόσχεση αιωνιότητας ...

κατακόκκινο

Γλύκα μου! Δεν τολμώ να πιστέψω ότι δεν με βαρέθηκες… ναι, το βρήκες, ήδη άρχισα να «ονειροπολώ με τα μάτια ανοιχτά»… έρχεται και ξανάρχεται η εικόνα σου - το φεγγάρι στα νερά, τα χείλη σου στ’ αυτί μου, η μυρωδιά σου δίπλα μου και γω κουρνιασμένη στη ζεστή σου αγκαλιά- τι απίστευτη τύχη να βρεθούμε μαζί στο ολοκόκκινο φεγγάρι, έστω για τόσο λίγο!
Και τη λέξη «πρόβα», κι αυτή την πέτυχες…

τόσες ώρες

Πώς ήταν τόσες ώρες χωριστά (εγώ χωρίς εσένα); Μια "πρόβα" καλοκαιρινής απουσίας; Τριγυρνούσα στη σκέψη σου όπως εσύ στη δική μου; Η εικόνα μου βρισκόταν στα μάτια σου όπως η δική σου σε μένα; Σου έλειψα; Νοστάλγησες τη μυρωδιά; το άγγιγμα; τη γεύση; τον ψίθυρο που λέει ... (τί λέει;)

υγρό

τα κύματα της θάλασσας βρέξαν τα ματάκια σου;

αντίστιξη

· με τι αγάπη μιλάς για τις «άσχημες πλευρές» σου!
λες και μιλάς για θησαυρούς που φυλάς σε απρόσιτες σπηλιές!

· [ ξέρω ότι σε «αδικώ», είναι που με «τσίμπησες» σ’ ευαίσθητα σημεία]

· είσαι μια γλύκα
κι έχεις τα πιο ωραία ελαττώματα