Ανοιξιάτικο ψέμα μου

Φαντάζομαι πόσο όμορφη είσαι καθώς ταξίδευες με συννεφιά και βροχή όλο και περισσότερο προς την Άνοιξη. Ψέμα μου...

μέρες

Τρίτη απόγευμα, Τετάρτη πρωί, Σάββατο πρωί, Δευτέρα πρωί, Τρίτη απόγευμα, Τετάρτη πρωί, Πέμπτη πρωί, Παρασκευή μεσημέρι.

γιατί...

το παράκανα...καληνύχτα

γιατί

δε νυστάζω ενώ νυστάζω

γιατί

συνήθισα να τραγουδάω δυνατά και τώρα πρέπει να σιωπήσω

γιατί

είμαστε μόνοι ολομόναχοι σα ριγμένοι

γιατί

μιλάω μ' έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή

γιατί

περνάει ένα ποτάμι μέσ' απ΄τα δάχτυλά μου

γιατί

το όνειρο κρατάει μια στιγμή και η αλήθεια είναι αιώνια

γιατί

χάνω τον εαυτό μου

γιατί;

νιώθω πολύ αδύναμη

μονόλογος

θλίψις απαραμύθητος
και ηλεκτρονική σιωπή

ΕΡΜΗΣ

θεός ή πλανήτης; (αυτόφωτος ή ετερόφωτο;)

καλημέρα

Kαλή σου μέρα!!! Η δική μου πάντως ξεκίνησε με γέλια!!

παραμύθι

Ο Πινόκιο και η Χιονάτη.

Αυτό είναι!!

"Η λαίδη και ο αλήτης"!!

απορία

πώς το είπε-λέει- ο Ντε Σαντ, τι σου κάνει η αναμονή;

νησί

από μόνο το θέλημα της αγάπης
ανεβάσαμε ολόκληρο νησί
με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς

γκρίζο

σήμερα ήσουν γκρίζος...
γκρίζο κεφάλι, γκρίζο ... πηγούνι, γκρίζο βλέμμα- σκοτισμένο
μήπως είναι αυτό που οι Άγγλοι λένε "blue";
ό,τι και να 'ναι μ' αρέσει πολύ
ΚΙ ΑΥΤΟ

ανοιξιάτικη

καλή σου νύχτα μυρωδιά της ανοιξιάτικης νύχτας
(που σε λίγο ισορροπεί με τη μέρα)

παλμός

Θυμάμαι: το μαράμεσο δάχτυλο σταματά τον παλμό της χορδής και δίνει παλμό στην καρδιά.

είσαι

Καλή μου, είσαι ... Σε χαίρομαι, σε νιώθω τόσο δική μου... Μια πλήρης αίσθηση με γεμίζει όταν σε σκέφτομαι...

εικόνα

αστέρια αστραφτερά
γλυκά μαύρα μάτια
αεικίνητα
ζωηρά
πονηρά
λλλλαίμαργα
λλλλαμπερά
μάτια μου…

ευεξία

ζω μέσα στη μυρωδιά σου
τραγουδώντας συνέχεια
"φως σε κάθε μου δρομάκι
αργοκαίει σαν καντηλάκι"

νέα σπείρα

Σ' όλα τ' άλλα προστίθεται και η έγνοια, είναι τόσο όμορφο που νιώθω και να σε νοιάζομαι. Αγάπη που παίρνεις μορφές αγαπημένες, του γέλιου των ματιών σου

τύχη μου τρελλλλή

Όμως μ' αρέσει να χαμογελάς. Ξημερώνει Τρίτη 13

αγνεία

δε μας ευνοεί η τύχη, γλύκα, και πέρασαν οι τρεις μέρες αγνείας και εγκράτειας! (φίλα με στο στόμα δε βαστώ). Κι αν κουραστείς; όμως όχι, το ανοιξιάτικο μήνυμά σου μου' φερε τόση χαρά! σχεδόν μου' σβησε τον πονοκέφαλο...

αβάσταχτη άνοιξη

στα χρώματά σου, στ’ αρώματά σου, στις μουσικές σου χαρίζομαι

άσπιλε, αμόλυντε

δέξαι την εκ ρυπαρών χειλλλλέων μου (μμμμ...) προσφερομένην σοι δέησιν:
διαφύλαξον ημάς από πάσης σκοτεινής και νυκτερινής ηδυπαθείας
σβέσον τα πεπυρωμένα βέλη
τας της σαρκός ημών επαναστάσεις κατάστειλλλον

για τις τρεις επόμενες μέρες!! (δική μου προσθήκη)

μμμμ...

ανάσα απ' τη μυρωδιά σου
γλυκά φιλιά μμμμ....
(πλατς...πλατς...)

(σου), (μου), (του)

Μ΄αρέσει (όχι μόνο μ' αρέσει αλλά και ...) το κορμί (σου), ο τρόπος που υπαρχει και ζει, που κινείται και πάλεται. Ταξιδεύω πάνω και μέσα (του), γνωρίζω κόσμους και άγνωστα μέρη, κρύβομαι στις γωνιές και στέκομαι στις άκρες. Πώς μπορώ να μην ...
Μια βασανιστική νύχτα που δεν τό 'χω δίπλα (μου), αλλά νιώθω δυο γλυκά ματάκια να με χαϊδεύουν...

μοναδικά

δε μου πολυαρέσουν τα «μου» «σου», αλλά μου έρχονται συνέχεια εκφράσεις όπως «μάτια μου»- άλλωστε για μένα είναι μοναδικά, αλλά και εγώ τα βλέπω με μοναδικό τρόπο (σίγουρα από μοναδική οπτική γωνία π.χ. σήμερα το πρωί!!! Και με μοναδικό φωτισμό, ε; αμ τι σου λέει «μαύρα μάτια με φόντο αστέρια πίσω απ’ τα δέντρα»;)

είσαι

έρωτάς μου
αγάπη μου
τρέλα μου
αμαρτία μου
έμπνευσή μου
θάνατός μου
αναγέννησή μου…

και χτες
και σήμερα
και αύριο

σήμερα

τι τρέλα! τέτοια που δε μπορώ να την πιστέψω... Γίνομαι τρελλλός μαζί σου και αν δε σου φτάνουν τα λάμδα που πλαταγίζει η γλώσσα μου, πες μου να βάλω κι άλλα, κι άλλα.
Ψυχραιμία λέω στον εαυτό μου, πίσω από αυτές τις γραμμές που διαβάζεις προσπαθώ να κρατήσω την ισορροπία που πρέπει
Καληνύχτα τρελή μου αγάπη

ΥΓ. Σήμερα ήμουνα ... σου;

Semper Eadem

Ας την καρδιά μου, άστηνα στο ψέμα να μεθύσει!
στου ωραίου ματιού σου τ' όνειρο τ' ωραίο ν' αρμενίσει,
και στων βλεφάρων σου τη σκιά πολύ να κοιμηθεί!

άστρο θαμπό του πρωινού

αστέρι που πριν έρθεις καν
άστρο που φεύγεις πάλι

σου

σε σκεφτόμουν για να ηρεμώ
τώρα με τη συντροφιά της μουσικής φωνής σου ακόμα περισσότερο
Είμαι και σήμερα σου;

για συντροφιά

ένα τραγούδι (...ακόμα δε συνήλθες άσωτε υιέ) και μια γλυκιά κουβέντα (εγώ πάντως δε θέλω να συνέλθω) για να σε συντροφεύουν τη μοναχική αυτή βραδιά…Εγώ έχω συντροφιά τα μάτια σου, που σήμερα ήταν σκοτισμένα...