Υ.Γ.

όλη τη νύχτα πάλευα με τέρατα
έλεγα και ξανάλεγα τα "τέρατα τα κουβαλάς μεσ' στην ψυχή σου"
έλεγα αυτή είναι η οδύνη του έρωτα
μα σαν σε βλέπω γελαστό και ακτινοβόλο
να δρασκελάς τις στέρεες παρατάξεις μου χωρίς άμυνες... ("έχεις δίκιο!!!!")
όλη η μαυρίλα γίνεται φως, λαχτάρα

μετά την τρικυμία η γαλήνη

Υ.Γ. οδύνη ή ωδίνη;